José Mauro – Obnoxius (1970)

Πως είναι άραγε να βιώνεις μια στρατιωτική δικτατορία? Ποια είναι τα συναισθήματα που δημιουργούνται απέναντι σε κάτι τέτοιο? Ποιες είναι οι σκέψεις που ανθούν κάτω από τέτοια γεγονότα? Σαφώς και δεν θα ήθελα να μάθω, είναι μάλλον περισσότερο ρητορικό το ερώτημα.

Από την άλλη βέβαια ίσως -τηρουμένων των αναλόγιών- να ζούμε και σήμερα μια ιδιότυπη δικτατορία, όχι στρατιωτική προφανώς, αλλά με αρκετά από τα στοιχεία περιορισμού και καταπίεσης. Μπορεί και να υπερβάλλω λίγο σε τελική ανάλυση, αλλά για σκεφτείτε λίγο καλύτερα, σε ενδεχώμενο στρατιωτικό περιορισμό, ο καταπιεστής είναι ξεκάθαρος.
Στην κατάσταση που ζούμε σήμερα, αν δεν έχεις οξυμένη την πολιτική σου αντίληψη, μπορείς πολύ εύκολα να χαθείς. Άλλωστε φροντίζουν να σε αποσπούν με κάθε δυνατό τρόπο, ούτως ώστε να μη σκέφτεσαι πολιτικά και τελικά να μη σκέφτεσαι καθόλου, αλλά να τα καταπίνεις όλα όπως είναι…
Μεγάλο θέμα ανοίγω εδώ και λίγο άσχετο με τις μουσικές μας. Σίγουρα όμως άσχετο?

Το 1970 η πολιτική ζωή της Βραζιλίας* είναι αντίστοιχη με αυτή της Ελλάδας την ίδια εποχή! Βρίσκονται σε στρατιωτική δικτατορία, δηλαδή, από το 1964, η οποία δε θα τελειώσει πριν το 1985.
Ο Jose Mauro είναι νέος με όλο το μέλλον να ανοίγεται μπροστά του και σε αντίθεση με πολλούς από τους συνομίληκούς, του που φεύγουν για πιο σίγουρο μέλλον στις πολλά υποσχόμενες Ηνωμένες Πολιτείες, αποφασίζει να μείνει στην πατρίδα του και να εκφράσει την αντίθεσή του στο καθεστώς μέσα από τραγούδια όπως το “Apocalipse” του 1ου και τελευταίου του δίσκου με τίτλο “Obnoxius”, καθώς και των υπόλοιπων κυκλοφοριών -από άλλους καλλιτέχνες- της Quartin.
Εδώ είναι που αρχίζει και το μυστήριο γύρω από τον Mauro. Υπάρχει η θεωρία που τον θέλει να σκοτώνεται με τη μηχανή του λίγο πριν να κυκλοφορήσει ο δίσκος, κάτι που θα εξηγούσε και την έλλειψη συνέχειας στη δισκογραφία του. Υπάρχει και η άλλη θεωρία περί απαγωγής από το καθεστώς.
Πολύ πιθανό να μην μάθουμε ποτέ τι συνέβη πραγματικά, μένει όμως η μαγική μουσική του Mauro που θα στοιχειώνει τα πάντα. Ένα υφαντό από μπαρόκ αισθητικής μελαγχολικά ορχηστρικά μέρη, απέραντα λιβάδια ψυχεδελική soul χέρι-χέρι με κρουστά καρδιοχτύπια και στη κορυφή όλων να κεντάει η φωνή του Jose. Η Far Out Recording ανέλαβε, εκτός από αυτό το διαμαντάκι, ν’ανατυπώσει σιγά-σιγά και τον υπόλοιπο κατάλογο της Quartin.

Εμείς το μόνο που πρέπει να κάνουμε είναι ν’αφεθούμε στη μαγεία του Jose Mauro και να σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε ενάντια στην καταπίεση της δικής μας καθημερινότητας και με ποιους τρόπους μπορούμε να συμβάλουμε στην από κοινού αντιμετώπιση των θηρίων που μας κλέβουν το αύριο...

*Το ταξίδι στους Βραζιλιάνικους ήχους καλά κρατεί!

Advertisements

One thought on “José Mauro – Obnoxius (1970)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s